شیعه شدن یک دختر خرم آبادی به لطف نمایش «فصل شیدایی» / بخش عمده ای از مسئولان هنوز به «قدرت ابزار فرهنگی» پی نبرده اند+عکس

نمایش میدانی «فصل شدایی» در امتداد نمایش «ستاره صبح» با ابعادی کوچکتر است. این نمایش چند روز قبل آخرین اکران خود را در استان لرستان و شهرستان خرم آباد پشت سر گذاشته و عوامل اجرایی آماده می شوند تا در صورت مهیا شدن شرایط، در ماه صفر در تهران نیز «فصل شیدایی» را به اکران در آورند.

برای بررسی کمّ و کیف «فصل شیدایی» به سراغ سعید اسماعیلی نویسنده و کارگردان این اثر نمایشی رفتیم و ایشان نیز با سعه صدر به سوالات خبرنگار سراج24 پاسخ داد.

در ذیل ماحصل گفت و گو ما با سعید اسماعیلی را ملاحظه می کنید:

سراج24: به عنوان اولین سوال برایمان از «فصل شیدایی» بگویید؛ چگونگی تولد این نمایش، بخش‌ها و ویژگی هایی که «فصل شیدایی» را از مابقی مدیوم های نمایشی مجزا می کند.

نمایش فصل شیدایی در امتداد نمایش بزرگ ستاره صبح پیش آمد. نمایش ستاره صبح در استان های خوزستان(2بار)، گلستان، تهران و جاهای دیگر با حمایت مرکز هنری رسانه ای اوج به اجرا رسید. پس از آن به این نتیجه رسیدیم برای اینکه این کار بخواهد در استان های محروم اجرا شود باید به یک فرمول جدیدی برسیم. در نتیجه ابعاد کار کمی کوچکتر شد و به طراحی متفاوتی رسیدیم به نام فصل شیدایی. البته اینکه می گویم ابعاد کار کوچک شد به نسبت ستاره صبح است اما همین حالا هم فصل شیدایی به نسبت نمایش های معمولی بزرگ است و شاید همین بزرگ بودنش کار را دیدنی و جذاب می کند.

از وقتی که به این طراحی رسیدیم به مدت ده شب در استان‌های خوزستان (اهواز)، چهارمحال و بختیاری (شهرکرد) و یک هفته پیش هم در لرستان (خرم آباد) این کار را اجرا کردیم و خوشبختانه با استقبال شبی 5 هزار نفر مواجه بودیم که برای خود ما هم خیلی جذاب بود و هم غیرقابل تصور.

اما ویژگی این کار این است که ما سالنی که بتوانیم کارمان را در آن اجرا کنیم نداریم بلکه با لودر وبولدوزر یک جایی را برای خودمان درست می کنیم و طراح صحنه از یک زمین مسطح آن چیزی را که ما می خواهیم به دست می آورد. در شهر کرد حدود 7 هزار کامیون خاک جابجا شد تا صحنه ما آن چیزی که می خواهیم بشود.

قصه ما از خلقت حضرت آدم شروع می شود و توسل ایشان به پنج تن آل عبا. بعد از آن قصه بعثت پیامبر را داریم و البته شاخص این قصه ها ماجرای مباهله است که اتفاقا چند روز پیش از این مناسبت گذشتیم.

بخش بعدی نمایش ما غدیر خم، احراق بیت حضرت زهرا و در نهایت پس از شهادت حضرت امیر یعنی حدیث جناب اصبغ‌ابن نباته که بر ولایت حضرت امیر تاکید می کند که شاخص این آیتم هم همان حدیث است.

بخش بعدی کربلاست. از بی وفایی مردم به مسلم‌ابن‌عقیل تا ورود امام حسین به کربلا تا شهادت امام حسین و پس از آن کاروان اسرا و شهادت حضرت رقیه علیهم اسلام.

بخش بعدی ما حدیث معروف سلسله الذهب و تاکید حضرت رضا به ولایت خودشان و تاکید بر کلمه لااله‌الا‌الله و شرط ورود به آن که باید ولایت پذیری امام رضا باشد.

بخش بعدی نمایش نیز آیتم انقلاب است اما ویژگی کار این است که ما هر جایی که می رویم با توجه به حضور آن استان در انقلاب، این آیتم را طراحی می کنیم.

بخش بعدی بخش جنگ است که اینهم هر استانی متناسب با ویژگی خودش تولید می شود. یعنی هر استانی بنابر حضوری که در جنگ داشته. مثلا استان لرستان عملیات کربلای چهارش خیلی شاخص بوده و خیلی هم در این عملیات غیوری کردند؛ ما بخشی از آن عملیات را به تصویر کشیدیم یا داستان مدرسه شهید فیاض بخش بروجرد که آنهم بمبارانش خیلی دلخراش بوده که به بخشی از آن هم پرداختیم و در نهایت آیتم آخرالزمان که کمی متفاوت است.

ما هر جایی که می رویم با توجه به تهدیدهایی که آن استان را دنبال می کند این آیتم را طراحی می کنیم. مثلا استان خوزستان و اهواز که کار می کردیم دو تهدید بزرگ مردم را راحت نمی گذارد. یکی ماجرای وهابیت (که البته وهابیت در کل کشور تهدید بزرگی است اما در اهواز بیشتر است) یکی هم این آقایی که به اسم یمانی خودش را معرفی کرده و متاسفانه خیلی هم مرید پیدا کرده. مشخصا روی این دو تهدید و مشکل اعتقادی پرداختیم و به ظهور رسیدیم.

یا به عنوان مثال در استان چهارمحال و بختیاری و شهرکرد و خرم آباد با یک تهدید مشترک روبرو هستیم و آنهم داستان تصوف و فرقه گنابادی بود که به آن هم پرداختیم تا به ظهور رسیدیم.

اینها بخش های مختلف نمایش بود.

برای اجراهای بعدی قرار است به کدام استان‌ها بروید؟

برنامه یکساله ای که برای این کار طراحی شده، در آینده قصد داریم در تهران، بوشهر، کرمانشاه، کرمان، ارومیه و یزد و اگر قسمت شود ایام نوروز هم در راهیان نور این کار را انجام بدهیم.

محلی که در تهران در نظر گرفتید کجاست؟

هنوز به قطعیت نرسیدیم و برای ماه صفر در گفت و گو هستیم که انشالله بعد از چند شهرستان در تهران هم کار کنیم.

بسیاری از مخاطبان فکر می کنند فصل شیدایی، با نمایش شب آفتابی و شبی در کهکشان ها یکی است. درست فکر می کنند؟

خیر فصل شیدایی آن نمایش نیست اما در همان مدیوم و شیوه اجرایی است اما قصه ها و طراحی ها متفاوت است.

این نمایش هم با سه پرده اجرا می شود؟

خیر؛ ما چون دیدیم آن کار خیلی هزینه بر می شود به این فرمول جدید رسیدیم. چون در استان های محروم که بضاعتی ندارند و نمی توانند به لحاظ مالی پشتیبان باشند، به طراحی جدیدی رسیدیم که با اندک هزینه و سرمایه ای که دارند این نمایش را اجرا کنیم.

از تاثیرگذاری این نمایش در بین مخاطبان خاطره ای دارید؟

بله؛ به شدت این فضا تاثیرگذار است. حداقل خودِ بنده حقیر که همه فضای هنری را تجربه کردم الان به این نتیجه رسیدم که این مدیوم نمایشی به نسبت دیگر آثار مشابه و دیگر مدیوم ها خیلی جذاب است. این گفته من نیست بلکه بازخوردهایی که از مردم دریافت کردیم، از استان های مختلف عجیب و غریب بوده که حتی برای خود ما تعجب برانگیز بود. شب آخر در خرم آباد یک پیامکی دریافت کردیم که یکی از خواهران اهل تسنن به واسطه دیدن این کار شیعه شده بود. خب این‌ها نشان از تاثیرگذاری این مدیوم نمایشی بر مخاطب دارد.

حمایت مسئولان استانی از اجرا و اکران «فصل شیدایی» چگونه بود؟

ببینید همه مسئولین هم از اوج تاثیرگذاری چنین نمایش هایی باخبرند؛ نشان به این نشان که در آخرین اجرای استان لرستان چندین مسئول بلند پایه استان آمدند و لطف کردند اما واقعا حضورشان به تنهایی کافی نیست و به قول معروف باید حضور حداکثری داشته و پای کار باشند.

البته قبل از هر چیز باید به این نسبیت رسیده باشند که در حال حاضر ابزار، ابزار فرهنگ است. امروز زمان جنگ و دفاع مقدس به آن معنایی که در ذهن ماست تمام شده و دفاع مقدس همین کارهای فرهنگی است که باید انجام بدهیم. به نظر می رسد هنوز بخش عمده ای از مسئولین ما به نتیجه نرسیده اند و پشت ما را در خیلی از استان ها خالی می کنند. اگر لطف کنند و پای کار بیایند نتیجه اش را خود استان می بیند. ما باید بدانیم که برای کار فرهنگی باید از بسیاری از خواسته هایمان بگذریم و با نیت کار کنیم.

حرف پایانی جناب اسماعیلی؟

در پایان باید بگویم به همت سازمان هنری رسانه ای اوج یک مرکزی به نام مرکز هنرهای نمایشی انقلاب اسلامی راه افتاده که اساسا قصدش بر این است که از کارهای میدانی پشتیانی و حمایت کند و اگر طرح نویی باشد نیز پای کار آمده و حمایت حداکثری داشته باشد و ظهور «فصل شیدایی» نیز تلاش و لطف دوستان در سازمان است که جا دارد هم از جناب حسنی و هم حاج حسین آقای یکتا از ابتدا تا به الان پای کار بودند تشکر کنم.

خیلی ممنون از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.

من هم از شما ممنونم و التماس دعا